Aktualności
Klasyfikacja tablicy anteny .
Szacowany czas czytania: 15 minut
Anteny macierzowe klasyfikuje się zazwyczaj na podstawie rozmieszczenia poszczególnych elementów.
Szyk liniowy: Szyk elementów antenowych ułożonych wzdłuż linii prostej, z równymi lub nierównymi odstępami między jednostkami. Można go dalej podzielić na szyki podświetlane krawędziowo i szyszki podświetlane końcowo, w zależności od kierunku skupionej energii promieniowania.
Układ planarny: Układ elementów antenowych rozmieszczonych w środkach jednej płaszczyzny. Jeśli wszystkie elementy w układzie planarnym są rozmieszczone w siatce prostokątnej, układ ten nazywa się układem prostokątnym; jeśli środki wszystkich elementów znajdują się na koncentrycznych okręgach lub pierścieniach eliptycznych, układ ten nazywa się układem kołowym. Układy planarne mogą również mieć układy o równych lub nierównych odstępach.
Układy konforemne: układy anten, które są przymocowane i dopasowują się do kształtu nośnej. Przykładami układów konforemnych są układy o powierzchni cylindrycznej, sferycznej i stożkowej.
Antena matrycowa konfiguracja jednostki.
Antena liniowa elementy układu: typy dipolowe, typy monopolowe, elementy pierścieniowe (takie jak anteny szczelinowe) i elementy spiralne.
Elementy typu membranowego: elementy anteny tubowej, elementy falowodów szczelinowych, elementy mikropaskowe.
Elementy hybrydowe i specjalistyczne: jednostki Yagi-Uda, jednostki dipolowe logarytmiczno-periodyczne, jednostki antenowe o średnim rezonansie, jednostki metasurface/metamateriały.
Podstawy teoretyczne anten szykowych.
① Zasada interferencji i superpozycji fal elektromagnetycznych: Anteny macierzowe mogą generować charakterystyki promieniowania różniące się od charakterystyk konwencjonalnych, pojedynczych anten. Jedną z głównych przyczyn jest to, że fale elektromagnetyczne emitowane przez wiele spójnych jednostek promieniowania interferują i nakładają się na siebie w przestrzeni, przy czym niektóre obszary doświadczają zwiększonego promieniowania, a inne zmniejszonego. Powoduje to redystrybucję stałej całkowitej energii promieniowania w różnych obszarach przestrzeni.
② Twierdzenie o iloczynie diagramu kierunkowego: W warunkach dalekiego pola ogólna znormalizowana funkcja kierunkowa antena tablicę składającą się z wielu identycznych elementów, wzbudzonych stałą amplitudą i fazą oraz rozmieszczonych w stałych pozycjach geometrycznych, można rozłożyć w następujący sposób:
Główny czynnik F( θ , φ ): Kierunkowość pojedynczej jednostki w wolnej przestrzeni (w tym jednostki ' (polaryzacja i orientacja).
Współczynnik tablicy AF( θ , φ ): Zależy to wyłącznie od układu geometrycznego, odstępów, amplitudy wzbudzenia i fazy układu i nie zależy od konkretnego kształtu elementów.
Oznacza to, że złożony ogólny diagram kierunkowy D( θ , φ ) = F( θ , φ ) · AF( θ , φ ).
Analiza tablicy anteny .
Analiza anteny sieciowej polega na określeniu jej charakterystyki promieniowania przy założeniu, że znane są cztery parametry (całkowita liczba elementów, rozkład przestrzenny elementów, rozkład amplitud wzbudzenia dla każdego elementu oraz rozkład faz wzbudzenia dla każdego elementu). Charakterystyki te obejmują antenę sieciową. ' schemat kierunkowy, szerokość wiązki o połowie mocy, współczynnik kierunkowości, poziom listków bocznych itd.
Szyk antena integracja.
Synteza anteny sieciowej jest odwrotnym problemem jej analizy, a mianowicie syntezą czterech parametrów anteny sieciowej (całkowitej liczby elementów, rozmieszczenia przestrzennego elementów, rozmieszczenia amplitud wzbudzenia dla każdego elementu oraz rozmieszczenia faz wzbudzenia dla każdego elementu) przy danych charakterystykach promieniowania, tak aby określone charakterystyki promieniowania sieci spełniały określone wymagania lub aby sieć ' Wzór kierunku s ściśle odzwierciedla ustalony wcześniej wzór kierunku.
